مردى در حضور امام سجاد عليه السلام گفت : خدايا مرا از آفريدگانت بىنياز كن . امام عليه السلام فرمود : چنين نيست ؛ زيرا مردم به يكديگر وابسته‌اند ولى بگو پروردگارا ! مرا از آفريدهء شرورت بىنياز دار . البته روشن است كه در درجه‌هاى توسّل به ديگران يا خواهش از مردم در صورتى كه رنگ خدايى داشته باشد ؛ اشكالى نيست . ولى اگر در هر موردى ، دگر بينى در نظر باشد اين نوعى شرك است . ولى نيكوتر اين كه انسان به نتيجه كار بيانديشد كه چه بايد بكند . حضرت جواد عليه السلام فرمود : الْحَوائِجُ تَطْلُبُ بِالرَّجاءِ وَهِى تَنْزِلُ بِالقَضَاء وَالعافِيَةُ احْسَنُ عَطاء . « 1 » نيازها به خواهش خواسته مىشود و با قسمت الهى فرو فرستاده شود ولى عافيت بهترين هديه است . مولا على عليه السلام خطاب به كميل مىفرمايد : يا كُمَيْل ! لاتَرَ النّاسَ اقْتارَك وَاصْبِرْ عَلَيه احْتِساباً بِعِزٍّ وَتَسَتُّرٍ . « 2 » اى كميل ! نيازمندىات را به مردم نشان مده و با سرافرازى و پنهان نمودن آن بر آن شكيبا باش . و در سفارشى به فرزندش محمد حنفيه مىفرمايد : يا بُنَىَّ ! إنّى اخافُ عَلَيكَ الفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ فَإِنَّ الفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ ؛ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ ؛ داعِيَةٌ لِلْمَقْتِ . « 3 »

--> ( 1 ) بحار الأنوار : 75 / 365 ، باب 27 ؛ أعلام الدين : 309 . ( 2 ) تحف العقول : 173 ( 3 ) نهج البلاغه حكمت 319